...

تقریبا یک سال پیش بود، که در هوای طوفانی زندگیم، عزیزترین دوستم، با نگاهی به «شانه های خسته یک دوست» تکانم داد.
حالا نزدیک به 365 روز بعد از آن روز، بازهم آن حس به سراغم آمده، که شاید با دوباره خواندنش آروم بشم.
آروم همچون روزهای با هم بودن.