شیرین عبادی کوچک اما جورج بوش بزرگ شود

می گویند، سنگ بزرگ نشانه نزدن است، حالا حکایت دعوت رسمی ایران از جورج بوش آن هم در شرایطی که کاخ سفید تره هم برای آن خورد نمی کند،حکایت این گفته است، وقتی در آزادترین کشور جهان! برنده صلح نوبلش حق سخنرانی در هیچ مرکز و دانشگاهی ندارد، و سیاست این است که مطرح نشود تا خیلی بزرگ نشود، واقعا دعوت از بوش به چه کار ملت ایران می آید،جز سرگرمی؟!
دیروز (دوشنبه) کانون مدافعان حقوق بشر در نشستی نقض صریح حقوق بشر از سوی دولت ایران در منع تحصیل شهروندان کشورش را بررسی کرد. جلسه ای که مثل همیشه خطوط قرمز بی مفهوم محدود کننده روزنامه اجازه انتشار همه جلسه را نداد.
به هرحال در پس آن گزارشی که امروز در روزنامه منتشر شد، صحبت های تقی رحمانی که متاسفانه امکان انتشار حتی کلمه ای از آن در روزنامه نبود، جای تامل داشت.
تقی رحمانی در جلسه دیروز، از گزینش های سال 60 گفت و از عمق فجایعی که آن سال ها اتفاق افتاد و راه را باز کرد که امروز به سادگی دو خط نوشته دانشجویی از ادامه تحصیل منع شود. او از بسیاری از افرادی که امروز «اصلاح طلب» نامیده می شوند، انتقاد شدید کرد، چون به اعتقاد او آنها خود از مدیران گزینش کننده آن سال ها بودند.
با این حال رحمانی ماندن و تلاش کردن برای بهبود شرایط زندگی و حرکت به سوی دموکراسی را تنها راه نجات ایران دانست و دوری از فردگرایی و توجه به منافع همه ملت را اولین قدم آن معرفی کرد.
از نگاه او گزینش تنها در راستای منافع ملی ( یعنی منافع کرد، لر، ترک، مسیحی، یهودی و حتی بهایی) امکانپذیر است نه در منافع شخصی و گروهی.
او دعوت از بوش به ایران برای سخنرانی را نمایش همیشگی احمدی نژاد نامید و خطاب به او گفت:«اگر واقعا ایران آزادترین کشور جهان است، تنها یک ساعت فرصت دهید، نماینده صلح جهان در ایران ( شیرین عبادی) در دانشگاه تهران صحبت کند، مگر نه این است که دانشگاه محل تبادل افکار است؟!».
همین چند خط کوتاه در گزارش روزنامه از قلم افتاد، یعنی از قلم انداختنش، چون سیاست این است که «شیرین عبادی» خیلی بزرگ نشود!!!!!!